hayat budur işte

|
kimi zaman güldün,kimi zaman ağladın,kimi zaman isyan ettin hayata.. bazen sebepsiz yere sevinçlerle dolarken için,öyle bir zaman geldi ki hıçkırıklara boğuldun...güneşin senin için karanlık zamanlar doğurduğunu düşündüğün günler oldu elbet ya da batarken birlikte ne kadar sevgi dolu, hoş güzel ve masmavi anıları da birlikte götürdüğünü düşünmeden edemedin...gece vakti kendin cam kenarında gözün dışarıdaki dolunaya takılmışken aklına gelmeyen şey kalmamıştı bir zamanlar... ya da dışarıda yağmurun şırıltısı aklına getirdi hasret dolu bir şarkıyı beraberinde... o ruhunla savaşan yağmurun şırıltısı, aklına gelen hasret dolu o şarkıyla beraber nasıl savaştı gözlerinle hüznüne yanaklarını şahit tutmak için bilemem ki... ama sen inat ettin, içine attın ve ağlamadın...halbuki ne kadar da çaba sarfetmişti...
sonra bir an durdun ve düşündün yaşamın yaşamın seni uçuruma çekmeye çalıştığını sandığın kara ellerini.. o elleri üstünden atmak istediğin zamanlar çok oldu,kurtulmak istedin ve koştun,koştun hayatın sonsuz uçsuzluklarına.sonra kendini bulduğun yer yemyeşil bir bahçeydi. dallarında senin adını zikreden binlerce gül.. koparmak istedin ama kıyamadın hiçbirine çünkü yaşıyorlardı,canlıydılar...Akşam olmuyordu bu bahçede,akşam olduğunu sandığın zamanlar güzeş son çırpınışlarında başarılı bir hava estirerek tekrar gün yüzüne çıkartıyordu o mükemmel ışıltısını.. sen de bunun ermiş olduğu bir kudretten midir nedir,hep bir umutla, hep bir güneşle bakardın çirkinliklere bile...
işte öyle ya da böyle bugünlere kadar umutlu adımlarla yol aldın şu hayat denilen lanet yolda ya da sana göre eşsiz bulunmaz bir yol burası...belki umutlu adımlarla yürümeye devam ettin,yürüdün de, peki annene hiç teşekkür ettin mi seni bu umut dolu hayat yolunun başına geitrip koyduğu için...ya da hiç o günü o telaşlı yola getirildiğin zamanki o günü içindeki coşkularla sahiplenebildinmi uçsuz bucaksız...evet! belki istedin,belki yüz çevirdin bu dünyaya gelmeyi ama neticede adım atmış bulundun artık...yolun belki de üçte birini tamamladın ama geriye kalan üçte ikilik ışıklı,zorlu ve umutlu yolculukta güce ihtiyacın var.bu gücü de her geçen yıl sana zaten bazı şeyleri öğreterek vermiyor mu..??yeni bir yaş,yani bir gün,yeni bir umut,yeni bir güçle sana sesleniyorum...iyi ki doğdun iyi ki varsın iyi ki oldun...doğum günün kutlu olsun sonsuzluk prensi...

hocam bu yazımı gönderecektim hani davet gönderdiğiniz siteye.. ama nereye yazacağımı bulamadım.. bana yardımcı olabilir misinz, bir tarif edebilir misiniz hocam ya rica etsem..?